Том 17, № 3, 2022
- Пропаганда; мова ворожнечі; політична психологія; культурні тренди; іллокутне мовлення
- https://doi.org/10.33099/2617-6858-2022-67-3-112-119
- Сторінки 112-119
У статті досліджуються психологічні особливості сприймання мови ворожнечі серед українського населення. Акцентовано, що мова ворожнечі здебільшого поширюється за допомогою пропаганди, в тому числі цифрової, спрямованої на дискредитацію мовної, релігійної чи етнічної ознаки. Підкреслено, що не зважаючи на численні дослідження, поняття мови ворожнечі є достатньо розмитим, що залишає його актуальним для наукового дискурсу
Використані джерела
- Wilber, K. (2019). Trump and a post-truth world. Lviv: Terra Incognita. 135 p.
- Bauman, Z. (2002). The individualized society. Moscow: Logos. 390 p.
- Moore, T. (2020). Care of the soul: How to add depth and meaning to your everyday life. Lviv: Astroliabia. 448 p.
- Stanford Encyclopedia of Philosophy. (n.d.). Hate speech. Retrieved from https://cutt.ly/6GgvX4W
- International Convention on the Elimination of All Forms of Racial Discrimination. (n.d.). Retrieved from https://cutt.ly/JGgv1g2
- Allied joint doctrine for psychological operations. (2007). Retrieved from https://cutt.ly/wGgv5r0
- Lapowsky, I. (n.d.). Trump and the risks of digital hate. Retrieved from https://cutt.ly/vGgbdab
- Koonz, C. (2003). The Nazi conscience. Cambridge, MA: The Belknap Press of Harvard University Press. 362 p.
- Bianchi, C. (2019). Asymmetrical conversations: Acts of subordination and the authority. Problem grazer philosophische studien, 96, 401–418.